Showing posts with label फिल्मी खबर. Show all posts
Showing posts with label फिल्मी खबर. Show all posts
March 10, 2011
निरुताको सबै नायकलाई भ्याउने मन
March 9, 2011
देवयानी अब कोरियामा
नेपाली चलचित्र ‘देवयानी’ प्रिमियर सो दक्षिण कोरियाबाट गरिने भएको छ । नेपाली नयाँ वर्षको अवशर पारेर नेपाल योङ्ग स्टार ग्रुप र काभ्रे सम्पर्क समिति दक्षिण कोरियाको सयूक्त आयोजनामा अप्रिल १० मा राजधानी सउलमा प्रिमियम शो गर्न लागिएको हो । निर्माता तथा निर्देशक विजय बस्नेतका अनुसार उनको यो महत्वाकाङ्क्षी चलचित्र हो । दुई वर्ष तिन महिना लगाएर पटकथा तयार पारिएको यस चलचित्रको विचार, प्रविधि र कलाका हिसाबले अन्तर्राष्ट्रिय स्तरको भन्न रहेको बस्नेतले बताए ।‘देवयानी’ नारीवाद, राष्ट्रियता र उदात्त प्रेमको त्रिवेणी रहेको यो चलचित्र पितृसत्तात्मक समाजमा हुर्किएकी नेपालकी आधुनिक युवतीका स्वप्नील आकाङ्क्षाहरुको कथा हो । यसले देशको माटो र आत्मसम्मानलाई गौरवका साथ प्रस्तुत गरेको छ । यस चलचित्रले व्यक्ति प्रेम जति महान् छ त्यसभन्दा पनि उदात्त र गहिरो प्रेमका रुपमा देश प्रेमलाई चिनाउने प्रयास गरेको छ ।
December 1, 2010
किम्फ फेस्टिवलमा ६२ चलचित्र
मंगलबार राजधानीमा आयोजित पत्रकार सम्मेलनमा विश्वभरबाट सहभागी हुन आएका ६२ मध्ये ३५ मुलुकबाट छानिएका फिल्मलाई सहभागी गर्राईनुको साथै पानारोमा अर्न्तगत नेपालका ६ वटा चलचित्र समावेश गरी कुल ६२ वटा चलचित्र देखाईने आयोजकले जानकारी दिएको छ । यस्तै पत्रकार सम्मेलनमा दिएको जानकारी अनुसार पानारोमा बाहेकका ५६ मध्ये २० वटालाई प्रतिष्पर्धा र ३६ वटालाई गैर प्रतिष्पर्धा अर्न्तगत देखाईने छ । जस मध्ये नेपालबाट केशङ छिरिङको शेरिङ डोल्मा भन्ने चलचित्र पनि प्रतिष्पर्धा अर्न्तगत छनौटमा परेको छ ।
काठमाण्डौको भृकुटी मण्डप स्थित राष्ट्रिय सभा गृह तथा टुरिजम बोर्डको हलमा आगामी मंसिर २३ देखि २७ गते सम्म सञ्चालन हुने उक्त महोत्सवमा ब्रिटेन, चीन र नर्वेका जुरीहरू रहने छन् । प्रतिष्पर्धामा सर्वोत्कृष्ट हुने एक चलचित्रलाई १५ हजार अमेरिकन डलर, दृत्तियलाई १० हजार र तृतियलाई ५ हजार डलर प्रदान गरिने छ र दर्शक छनौटको आधारमा एक चलचित्रलाई पनि सम्मान गरिने छ ।
यस्तै पानारोमा अर्न्तर्गत नेपालका ६ वटा फिल्म मध्ये उत्कृष्ट हुने एकलाई नगद रू २५ हजार समेत प्रदान गरिने किम्फले जनाएको छ । आँठौ भनिएको उक्त महोत्सवमा चलचित्र हेर्न अन्यले ३० रूपैया र विद्यार्थीले १० रूपैया तिर्नु पर्ने छ ।
November 7, 2010
तिहारमा तीन फिल्म
तेस्रो इन्डियन आइडल प्रशान्त तामाङले अभिनय गरेको फिल्म 'गोर्खा पल्टन' शुक्रबार नेपालभर रिलिज हुने भएको छ। गोपाल भुटानी, सुनिल थापा, कविता आले, रञ्जिता गुरुङ लगायतले अभिनय गरेको यो फिल्म नारायण रायमाझीले निर्देशन गरेका हुन्।
कार्यक्रमको सिलसिलामा अमेरिका रहेका प्रशान्त फिल्मको प्रचार प्रसार गर्न काठमाडौं आएको निर्माता राजेश वंशलले जानकारी दिए। करिब ६० वटा हलमा फिल्म रिलिज हुने उनले बताए। फिल्ममा लाहुरे जीवन चित्रण गरिएको बंशलको भनाइ छ।
काठमाडौंका हलहरूबाट फिल्म 'गुरु दक्षिणा' उत्रिएको एक सातामै यसका निर्देशक रामराजा दाहालको अर्को फिल्म 'बसमा छैन यो मन' रिलिज हुने भएको छ। यसमा करिश्मा मानन्धर, विराज भट्ट, राजवल्लभ कोइराला, नन्दिता केसीलगायतले अभिनय गरेका छन्। निर्देशक दाहालले फिल्मलाई 'सस्पेन्स लभस्टोरी' बनाउन खोजेको जानकारी दिए।
October 27, 2010
नम्रता र दीलिप एउटै ओच्छ्यानमा
जोरपाटीको घरमा नायक दीलिप रायमाझी र नायिका नम्रता श्रेष्ठलाई एउटै ओच्छायानमा सुतिरहेको अवस्थामा फेला पारिएको छ । निकै राम्रो साडीमा सजिएकी नम्रता र दीलिपको निधारमा रातो अक्षताको डाम पनि थियो । अक्षताको त्यो डामलाई झट्ट हेर्दा लाग्थ्यो उनीहरूले मन्दिरमा सुटुक्क बिवाह गरे तर त्यो खबर भने फिल्म इन्डस्ट्रीजमा कसैलाईपनि थाहाँ हुन सकेको छैन । कोठा चिटिक्क थियो । झ्यालका पर्दाहरू सबै झारिएको थियो । बेड देखि तन्न सबै नयाँ थिए । छेउमै एक जोर परेवाको स्टाचु थियो साथमा बासबाट निर्मित सानो हस्तकले मन्दिर पनि ।
October 22, 2010
'कसले चोर्यो मेरो मन' निर्देशन गर्ने मौका पाएका नव निर्देशक सबिर श्रेष्ठको कामप्रति चलचित्रकर्मीको प्रतिक्रिया
साहयक निर्देशक हुदै ठूलो ब्यानरको चलचित्र 'कसले चोर्यो मेरो मन' निर्देशन गर्ने मौका पाएका नव निर्देशक सबिर श्रेष्ठको निर्देशन क्षमता हेरिसकेपछी चलचित्रकर्मीले विभिन्न प्रतिक्रिया दिएका छन् ।
रिलिज भएको एक सातापछी बिहिबार राजधानीमा प्रेस मिट सहितको गरिएको फेमिली शो हेरिसकेपछी चलचित्रकर्मीले निर्देशक सबिरको विभिन्न मूल्याकंन गरेका हुन । रेखा फिल्मसको ब्यानरमा निर्माण भएको पाँचौ चलचित्र कसले चोर्यो मेरो मनको केही पक्षलाई माफ गर्दै अधिकाशं चलचित्रकर्मीले स्ट्यार्ण्डड चलचित्रको संज्ञा दिएका छन् । पहिलो ब्याटिङ्गमा छक्का मार्ने प्रयास गरेका निर्देशक सबिरको निर्देशन क्षमतालाई कसले के भने र १०० पूर्णाङ्कको पहिलो परीक्षामा उनलाई कसले कति नम्बर दिए ?
October 12, 2010
दासढुङ्गा फिल्मका अमर लामा
रंगकर्मी दयाहाङ राईलाई फिल्म खेल्ने अफर आयो। एमाले नेता मदन भण्डारीको रहस्यमय दुर्घटनामाथि बन्न लागेको फिल्म 'दासढुंगा'को नाम नै उनलाई रहरलाग्दो लाग्यो। अमर लामाको भुमिका भनेपछि उनी अझ लोभिएका थिए। चिनेकै मान्छेले बनाउन लागेको फिल्ममा सजिलै खेल्न पाइन्छ भन्नेमा उनी आशावादी थिए।तर, सोचे जस्तो भएन। 'ज्यान अलि मोटो भन्दै मलाई नराख्ने कुरा भयो। अडिसन पनि दिन पाइनँ,' फिल्म 'दासढुंगा'मा निकै रुचाइएका कलाकार दयाहाङ राईले भने। एक महिनापछि उनलाई फेरि बोलाइयो। शरीर 'मेन्टेन' गरे भूमिका मिल्ने भयो उनलाई। 'त्यसपछि त दौड र अमर लामाबारे अध्ययन एकैपटक सुरु गरेँ,' गुमिसकेको भुमिका पाउँदा उनी सहजै यो कठिनाइ मोल्न तयार भए। एक त मृत्यु भइसकेको मान्छे। त्यसमाथि एकपटक पनि नभेटेको। रोल निकै चुनौतीपूर्ण थियो। 'लामाले लेखेको 'दासढुंगा दर्पण' पढेर बोल्ने शैली बनाएँ। उनीसँग काम गरेका दुई जनालाई भेटेँ। र, केही बोलेर सुनाएँ। सुहायो नभनुन्जेल यो काम जारी राखियो,' २५ दिनको तयारीपछि अभिनय गर्ने हिम्मत पलाएको उनी सम्झन्छन्।
July 12, 2010
ए रेखा ! भो अब नदेखा
निर्देशक श्याम भट्टराईको नजरमा नायिका रेखा
खुसी परे साउनको झरी हुने, बेखुसीमा साउन नै लुकी बस्ने कहिलेकाँही भेल भई उर्लिदिने, पागलजस्तै डुली हिँड्ने बादल हौ तिमी बादल हौ …
लाहुरे फिल्मको यो गीतका भाव कसरी नायिका रेखा थापाको स्वभाव बनेर घरिघरी उर्लिरहन्छ, यसको चर्चा म एकछिनमा गर्नेछु । त्यसभन्दा अघि अहिलेकी यी चर्चित नायिकाको अन्य अन्तरंग यात्रामा लैजाने अनुमति चाहन्छु म ।
रेखा पहिलोपटक हिरो फिल्ममा डेब्यु गर्दा त्यसवेलाकी स्टार नायिका निरुता सिंह गुन्युचोली लगाएर नेपाली नारीको प्रतिनिधित्व गर्दै थिइन् । निरुताले लगाएको गुन्यु अलिकति मात्रै माथि तन्किँदा सिटी फुकेर हलै थर्काउने दर्शक यतिखेर नतमस्तक भएर रेखाको पछि लागे जतिखेर रेखाले निसंकोच ह्वात्तै आफ्नो तिघ्रा देखाइदिइन् । यदाकदा झुक्किएर देखिने निरुताको पिडुला मात्रै हेर्नुभन्दा सोझै देखिने रेखाका तिघ्रा नै दर्शकलाई प्यारो लाग्न थाल्यो । अनि फिल्मको भाषामा बोलिएजस्तै बिस्तारै निरुताको गुन्युचोली फेज आउट हुँदै गयो भने रेखाको नयाँ अन्दाज फेज इन हुँदै आउन थाल्यो । एक दशकपछि निरुता अचेल यही अन्दाजमा देखिन थाल्नुले रेखा रजतपट कि स्टार नायिका हुन् भन्ने पुष्टि गर्छ । रेखा आज स्टार नायिका मात्रै होइनन्, स्टार अभिनेत्रीका रूपमा स्थापित छन् भन्दा पनि फरक पर्दैन । किनभने अहिले चलेका स्टार हिरोहरू बराबरकै डिमान्ड र लोकपि्रयता आज रेखाको पनि भएको कुरा फिल्म-बुज्रुकबाट नै सुनिन्छ ।
रेखा यसरी यो इमेजमा स्थापित हुनुको पछाडि निखिल उपे्रती भन्ने नायकको ठूलै गुण छ भन्ने लाग्छ मलाई । यदि यो रहस्यदेखि कोही अनभिज्ञ हुनुहुन्छ भने म बुझाउने अनुमति चाहन्छु ।
एकताका फिल्म क्षेत्रमा निखिल उप्रेतीको खुब चर्चा भयो । बलिउड नगरीमा दिनेश नामले फाट्टफुट्ट स्टन्टको काम गर्दै गरेका ती व्यक्तिलाई कलाकार पवन मैनालीले पिँजडा फिल्मबाट निखिल बनाइदिए । निखिलको प्रवेशपछि केही वर्ष नेपाली फिल्म निर्माणको धार पनि अलग्गियो । एक्सनको एउटा छुट्टै प्रस्तुति दिएर डेब्यु गरेका निखिलको जादुले झन्डै एक दशक समग्र फिल्म उद्योगलाई यही धारमा अघि बढ्न बाध्य बनायो । यही समयमा रेखा पनि आफूलाई स्थापित गराउने दौडमा थिइन् । तर, दुर्भाग्य त्यो जादुको छडीसँग सामान्य विवाद के भएको थियो, निखिलले एउटा उर्दी नै लगाए- म अबदेखि त्यो देखा थापासँग फिल्म खेल्दिनँ ।
निखिलको त्यो उर्दीपछि केही समय रेखाको करिअरमा झन्डै शून्यता नै छायो भन्दा पनि हुन्छ किनभने त्यो वेला बन्ने गरेका झन्डै ९० प्रतिशत फिल्ममा निखिल नै नायक हुन्थे । निखिलको ठूलो मोल लाग्ने टाउको रुँघ्ने निर्माता निर्देशकले रेखाको पछि लाग्ने हिम्मत गरेनन् । उनीहरूको दृष्टिकोणबाट हेर्दा त्यो कुरा त्यतिवेला स्वाभाविक थियो होला सायद ।
निखिलको त्यो उर्दीले त्यसवेला रेखालाई मात्र हैन रेखाका पति निर्माता छवि ओझालाई पनि ठूलै झट्का लागेको थियो । कारण हिम्मत फिल्ममा छविले उनै निखिललाई नायकका रूपमा अनुबन्धित गरेका थिए । तर, रेखासँग फिल्म नखेल्ने घोषणा गरेका निखिल हिम्मत खेल्न आउने त कुरै थिएन । चार आनाको हिसाब पनि नबिर्सने छविले निखिलबाट डबल पैसा असुलेर भए पनि उनको झट्काको ठूलै जवाफ दिएका थिए ।
उद्योगमा छुट्टै पहिचान बनाएका निर्माता छविलाई निखिलबाट डबल पैसा असुलेर मात्रै चैनको निद्रा मिलेको थिएन । अब उनमा पनि निखिलप्रति ठूलो इगो जन्मिसकेको थियो भने रेखाप्रति जिम्मेवारी । रेखालाई जस्तै निखिलको उर्दी लागेर टोलाएका द्वन्द्व निर्देशक राजेन्द्र खड्गीको कान छवि ओझाले एकपटक फुकेका मात्रै के थिए, अब त्यही हिम्मत फिल्ममा रेखाको उपस्थिति निखिललाई चुनौती दिने मात्रै होइन माथै गर्ने खालको हुने निश्चित भयो । नभन्दै रेखा फिल्मस्को ब्यानरमा बनेको हिम्मतमा रेखाले त्यही-त्यही गरेर देखाइन्, जेजे गरेर निखिल फिल्म क्षेत्रमा स्थापित भएका थिए । रेखा यसरी हिरोझैँ प्रस्तुत हुँदै छिन् भन्ने समाचार त्यो वेला निकै रमाइलो गसिफ बनेको थियो । त्यस्तै एउटा गसिफ म यहाँ उल्लेख गर्न चाहन्छु ।
कुनै समय निर्माता छविसँग नङ र मासुको सम्बन्ध भएर पनि पछि अलग्गिन पुगेका अथवा भनौँ रेखाले नै डेब्यु गरेको फिल्म हिरोका निर्देशक नरेश पौडेलले एक दिन सुनेछन्- हिम्मत फिल्मका लागि आज रेखा थापाले भोटेकोसीमा बन्जीजम्प गरी रे । त्यसको प्रतिक्रियास्वरूप नरेशले धेरैलाई टेलिफोन गरेर भनेछन्- सुन्यौ तिमीहरूले ? रेखाले आज भोटेकोसीमा बन्जीजम्प गरिछे, आज त्यसको खुट्टामा डोरी थियो । हिम्मत रिलिज भएको पहिलो दिन नै छवि गएर त्यही भोटेकोसीमा बन्जीजम्प गर्छ तर त्यो दिन छविको खुट्टामा डोरी हुँदैन, हा हा हा… ।
पौडेलको आशय के थियो त्यो उनै जानून् तर हिम्मत समूहको त्यो प्रयास भने सतप्रतिशत सफल भयो । नेपाली फिल्मकै इतिहासमा एउटी नारीले यति ठूलो साहसिक कार्य गरेर सबैलाई आश्चर्यमा पार्ने काम मात्रै गरिनन्, सधैँ रोनाधोना, सासु-नन्द अत्याचार, आम प्रमुख पात्र नायकको वरिपरि नाच्ने वेलामा मात्रै प्रवेश पाउने नारी चरित्रले अवसर पाए भने आफूलाई यसरी पनि प्रस्तुत गर्न सक्छन् भन्ने उदाहरण प्रस्तुत गरिन् रेखाले ।
हिम्मत फिल्मले पाएको सफलतासँगै रेखा रातारात स्टार भइन् । उनलाई एकपछि अर्को राम्रो ब्यानरका फिल्मबाट अफर आउन थाले । हिम्मतकै सफलताबाट रेखाका पति छविले पनि थप हिम्मत बटुले । कुनै वेला अजम्बरी नाता फिल्म बनाउँदा निरुतालाई लिड रोल गराएर केही दृश्यमा मात्रै रेखालाई सीमित राखेका छविले त्यसपछिका आफ्ना सबै फिल्ममा रेखालाई नै प्रमुख भूमिका दिए, ती सबै फिल्म सफल पनि भए ।
पछिल्ला धेरै फिल्ममा शीर्षक रोल गरी आफूलाई अब्बल नायिकाको पंक्तिमा राख्न सफल रेखाको प्रतिभा आजका दिनसम्म आइपुग्दा बहुआयामिक भइसकेको छ । रेखाको नाइटो र तिघ्रातिर मात्रै दौडिने दर्शकका आँखाले रेखाको साहसिक चरित्र र भावुक अभिनयलाई पनि अझ सहर्ष नै स्विकारेर भन्न थालेका छन्,- ए रेखा ! भो अब नदेखा ।
राजेश हमालको बिकेको टाउकोसँगै जोडिएर आएकी रेखाको टाउको पनि भारी दाममा बिक्न थालेको आज धेरै समय भैसक्यो । यति मात्र होइन, रेखाको बिकेको टाउकोसँगै झुन्डिन आएका अन्य टाउकाले समेत आज आफ्नो टाउको भारी दाममा बिकाउन थालिसकेका छन् । एकदशक अगाडि मोरङको सलकपुरमै हुँदा फिल्मको रंगीन दुनियाँमा एकदिन म नम्बर एक हिरोइन बन्छु भनेर आफ्ना साथीभाइलाई गफ हाँक्ने रेखाको सपना आजको दिनसम्म आइपुग्दा साँच्चै नै साकार भएको छ । आज सलकपुरले मात्र होइन, अधिराज्यभरका लाखौं नेपाली रेखाको विषयमा जानकार छन् । अझ माओवादी आन्दोलनताका माओवादी अध्यक्ष प्रचण्डसँग ‘कि लाऊ माया मैतिर कि लाऊ उहीतिर, निरा नलाऊ दुई तिर’ भन्दै छमछमी कम्मर मर्काएपछि त उनी फिल्म क्षेत्रमा मात्रै होइन, देश-विदेशमा समेत परिचित भइन् ।
यति भएर पनि रेखाको करिअरको यो एक दशकको लामो यात्रामा उनी विवादरहित हुन भने सकेकी छैनन् । सुरुमा उल्लेख गरिएको गीतको हरफ रेखाको स्वभाव बनेर वेलावेलामा उर्लिदिनाले उनी कहिलेकाहीँ उल्झनमा पनि परिरहन्छिन् । सम्बन्ध गाँस्न सजिलो छ । त्यसलाई तोड्न अझ सजिलो हुन्छ । तर, मुस्किल छ त त्यसलाई निभाउन भनेजस्तै रेखाको सबभन्दा ठूलो कमजोरी भनेकै सम्बन्धलाई निभाउन नसक्नु नै हो भन्ने मलाई लाग्छ । चाहे सहकर्मी हुन् या त उनका साथीभाइसँग उनी छिनमै औंसी त छिनमै पूणिर्माको रूपमा प्रस्तुत भइरहन्छिन् । रेखालाई खुसी हुन न कुनै कारण चाहिन्छ न दुःखी हुन नै । हुन त सृजनात्मक व्यक्ति प्रायशः मुडी हुन्छ भन्छन् । मुडीहरूले मुड चलेको वेलामा केके गर्छन्, त्यसको पत्तो हुँदैन । यस्तै मुडी स्वभावकी लाग्छिन्, रेखा पनि । को मान्छे कतिखेर चाहिन्छ भन्ने हेक्का नराख्ने रेखाले आफ्नो यो कमजोरीलाई पनि सच्याउन सकिन् भने अझै केही वर्ष उनको रंग यो रजतपटमा गाढा रहिरहनेछ भन्ने विश्वास गर्न सकिन्छ ।
अन्ततः कुशल अभिनेत्रीसँगै अब्बल निर्मात्रीको समेत छवि बनाएकी रेखाले बुझ्नुपर्ने गाँठी कुरा के हो भने उनलाई आफ्नो आदर्श बनाई घरपरिवारसँग विद्रोह गरिरहेका धेरै जुनियर रेखाहरू अवसरको खोजीमा काठमाडौंमा भांैतारिरहेका छन् । खाली म नवप्रवेशी कलाकारकी आमा हुँ मात्र भनेर हुँदैन, आमाले पुरुषलाई मात्र होइन, नारीलाई पनि जन्माउँछिन् भन्ने यथार्थलाई निर्मात्री रेखाले बुझ्नुपर्छ ।
आज रेखाको जन्म दिन, उनका समस्त दर्शक, पाठक, शुभेच्छुक र सहकर्मीसँगै म उनको सुस्वास्थ्य, दीर्घायु तथा उत्तरोत्तर प्रगतिको कामना गर्दछु । – नयाँ पत्रिकाबाट
July 4, 2010
'डेमोक्रेसी भिडियो' विजेताको फिल्मी सपना

'प्रजातन्त्र भनेको के हो?' २० वर्षे नेपाली युवाले यसको परिभाषा खोज्ने बिँडो उठाउँदा धेरैले 'दुस्साहसी कदम' भन्दै खिसी गरे। तैपनि उनको मिहिनेत र सिर्जनशीलताले रङ देखायो। र, श्रव्यदृश्यका माध्यमबाट प्रजातन्त्रलाई परिभाषित गर्ने उनको प्रयास विश्वचर्चित बन्यो। एक मिनेट २० सेकेन्डको 'डेमोक्रेसी इज ब्ल्याक' नामक वृत्तचित्रले ८९ मुलुकका २ हजार २ सय प्रतियोगीलाई उछिन्दै अमेरिकी दूतावासको 'डेमोक्रेसी भिडियो प्रतियोगिता' मा पहिलो पुरस्कार हात पार्यो। यी युवा फिल्म निर्देशक हुन् - अनुप पौडेल। विज्ञानमा 'प्लस टु' गरेपछि राजधानीको अस्कर कलेजमा फिल्म निर्देशन पढ्दैछन्।'यो दुई वर्षअघिको कन्सेप्ट हो,' कलेजसँगैको चियापसलमा साथीहरूबीच घेरिएका अनुप भन्छन्, 'प्राविधिक ज्ञान नभएकाले पोहोरको प्रतियोगितामा भाग लिन सकिनँ।' फिल्म निर्माणको सामान्य जानकारी पाउनेबित्तिकै उनी गोल्डन गेट कलेजको साइन्स ल्याबमा गएछन्, र सुटिङ थालेछन्।
June 21, 2010
धरापमा परेको संविधानसभा
संविधानसभाबाट संविधान बनाउने नेपाली जनताको ६० वर्ष पुरानो मागले पूर्णता प्राप्त गर्न कुरामा दिनानुदिन आशंका बढ्दै छन् । संविधानसभालाई रणनीतिक रूपमा उपयोग गर्ने शक्तिहरूको कारणले नै यो अवस्थाको सृजना हुन लागेको छ । गत असार चौध गतेको तीनदलीय सहमतिपश्चात् कान्तिपुरमा ‘बन्ला र संविधान ?’ शीर्षकमा लेख लेखेपछि मैले धेरै कोणबाट नकारात्मक प्रतिक्रिया पाएको थिएँ तर मैले गरेको त्यो प्रश्नवाचक चिह्नको आशंका अहिले पनि ज्युँकात्युँ छ । संविधानसभा चारैतर्फबाट एम्बुसको बीचमा छ । यो एम्बुस राखिएको औपचारिक घोषणासमेत भइसकेको छ । अब त्यो एम्बुसलाई निष्त्रिmय गराउने राष्ट्रिय क्षमता र कार्यकौशल दलहरूसँग छ कि छैन ? त्यसको परीक्षण हुन मात्रै बाँकी छ । यदि त्यो क्षमता गुम्यो भने त्यो एम्बुस पड्कनबाट कसैले रोक्न सक्दैन र त्यसले संविधानसभा ध्वस्त हुनेछ । तत्पश्चात् मुलुक अर्कै बाटोमा हिँड्न बाध्य हुनेछ । यो देखिएको यथार्थलाई अब कति दिन ढाकछोप गर्ने ? ढाकछोप गर्नुको सट्टा जनतालाई सुसूचित गरियो भने दुर्घटनापछिको व्यवस्थापन गर्न सहज हुनेछ ।
संविधानसभालाई अहिले मूलभूत रूपमा चारवटा एम्बुसले घेरेका छन् । पहिलो एम्बुस माओवादीतर्फबाट बिछ्याइएको छ । त्यो एम्बुस अघोषित होइन, घोषित नै छ । माओवादी आफ्नो सेना र हतियार तत्काल बिसाउन चाहँदैन र उसको पछिल्लो केन्द्रीय समितिको औपचारिक निर्णयमा संविधानका घोषणासँगै सेना र हतियारको व्यवस्थापन गरिने भन्ने उल्लेख छ । माओवादीको त्यो निर्णयमा पुनर्विचार नभएसम्म यो संविधानसभाले नयाँ संविधान बनाउन सम्भव छैन किनकि माओवादीको त्यो निर्णय यथावत् रहेसम्म सांसद खरिदबिक्रीको हतियार प्रयोग गरे पनि उसको नेतृत्वमा सरकार बन्ने सम्भावना अब लगभग क्षीण भइसकेको छ । माओवादी र राजावादीको घोषित मोर्चाले त्यो सम्भावनालाई झन् टाढा बनाउँदै लगेको छ । माओवादीको नेतृत्वमा सरकार नबनेमा माओवादी सेना र हतियारलाई यथावत् राख्ने कुरामा ऊ दृढ रहनेछ र संविधान निर्माणमा उसको निष्त्रिmयता मात्र होइन, असहयोग नै रहनेछ । त्यसपछि सम्पत्ति फिर्ता र अर्धसैनिक संरचना खारेजीजस्ता ससाना विषयले माओवादीमाथि दबाब पर्न छाडिसकेको छ तसर्थ संविधानसभाको मूल गेटमा राखिएको यो एम्बुस कुनै पनि बेला पड्कन सक्छ ।
दोस्रो एम्बुस संविधानका अन्तरवस्तुमा देखिएको दलीय मतभिन्नता हो जसलाई हल गर्नेतर्फ दलहरूका बीचमा भएका प्रयास आजसम्म निष्प्रभावी देखिएका छन् । कानुन पढ्ने मान्छे अंकगणितमा कमजोर हुन्छन् भनिन्छ । सायद त्यसै भएर होला संविधानसभाका अध्यक्षदेखि कतिपय राजनीतिक दलका नेताले भन्ने गरेको संविधानसभाको असी प्रतिशत काम सकियो भन्ने तथ्यांकलाई म पूर्णतया मिथ्यांक भनिरहेछु जुन संविधानसभाले संविधानको एउटा धारा होइन प्रस्तावनासम्ममा सहमति जुटाउन सकेको छैन । त्यसलाई असी प्रतिशत कामको संज्ञा दिनु जनतालाई झुक्याउनुबाहेक केही होइन । दलीय मतभिन्नतामा यस्ता विषय छन् जुन आजभन्दा करिब तीन सय वर्ष अघिदेखि लोकतन्त्रका आधारभूत मान्यताका रूप्ामा स्वीकार गरिएका विषय अग्रगमनका नारामा पश्चगमनतर्फ फर्किएर संविधानसभामा प्रतिष्ठाको विषयका रूपमा उपस्थित छन् । संसद्को मातहतमा न्यायपालिकालाई राख्ने र संविधान र कानुनको अन्तिम व्याख्याता स्वयं संसद् हुने भन्ने विषय आजभन्दा करिब तीन सय वर्षअघि नै अस्वीकृत भएका विषय हुन् । सन् १७८९ को अमेरिकी संविधान बनेर शक्ति पृथकीकरणको सिद्धान्त तय भएपछि नै टुंगो लागेका विषय कथित अग्रगमनका नाममा हाम्रो संविधानसभामा घुमिरहेका छन् भन्दा मलाई एकजना विदेशी कानुनविद्ले टिप्पणी गरेका थिए- तिम्रो संविधानसभाका सदस्यहरूको साक्षरता प्रतिशत कति छ । यो व्यंग्यले मलाई ठूलो पीडा भएको थियो तर त्यो व्यंग्यलाई मलजल गर्ने काममा यो बहसले अर्थपूर्ण सहयोग गरेको छ । त्यसबाहेक भावी संविधानका धेरै अन्तरवस्तुमा मिल्नै नसकिने प्रकृतिका विवाद छन् । राज्य पुनर्संरचनाको आधार, भौगोलिक सिमांकन र प्रदेशहरूको नामांकनजस्ता मूलभूत विषयहरूमा राजनीतिक दलहरूको बीचमा जमेर एक दिन पनि बहस भएको छैन । जबरजस्त थपिएको संविधानसभाको एकवर्षे कार्यकालको दुई महिना व्यर्थमा बितेको छ । यी बहसहरूको प्रकृति र त्यसमा दलहरूको अडान हेर्दा बाँकी दस महिनामा सहमतिको सम्भावना ज्यादै न्यून देखिन्छ । यी बहसले हाम्रो संविधानसभाले संविधान बनाउन सक्छ कि सक्दैन शंकाको घेरामा हामी छौं । यदि यो विषयमा मतैक्य भएन भने संविधानसभाले संविधान दिन सक्दैन भन्ने तथ्य घाम जत्तिकै छर्लंग छ । यो संविधानसभाभित्रै राखिएको अर्को एम्बुस होइन र ?
तेस्रो एम्बुस कथित एक मधेस एक प्रदेश र अन्य जातीय राज्यको माग हो । यो यति शक्तिशाली एम्बुस हो जसलाई निष्त्रिmय गर्न सकिएन भने मानवीय क्षति मात्र होइन मुलुकलाई भौगोलिक क्षति हुन बेर छैन । माओवादीले बीजारोपण गरेर अंकुरण गराएको यो एम्बुसमा माओवादी स्वयं मात्र होइन मुलुक नै पर्ने खतरा टड्कारो देखिएको छ । जातीय अग्राधिकार र आत्मनिर्णयको अधिकारसहितको जातीय राज्यमा आज माओवादीदेखि मधेसी सबैको एकमत देखिएकाले यो एम्बुसको अन्तिम परिणति नेपाल्ाको तराई भूभाग हाम्रो नियन्त्रणबाट गुम्नेसम्म जान सक्छ तसर्थ यो शक्तिशाली एम्बुसलाई निष्त्रिmय गराउने बौद्धिक बहस र यसको सुरक्षित अवतरणको खोजीमा तुरुन्तै लागिएन भने यसले हाम्रो राष्ट्रियतामै खतरा पुग्न सक्छ ।
चौथो एम्बुसका रूप्ामा संविधानसभामा सरकार निर्माणको प्रश्न टड्कारो देखिएको छ । संसद्को समेत काम गरिरहेको हाम्रो संविधानसभाले शृंखलाबद्ध निर्वाचनबाट पनि सरकार दिन सकेको छैन । जुन संसद्ले आफ्ना केही आधारभूत काम ग्ार्नेसम्मको क्षमता पनि राख्दैन भने त्यस्तो संसद्को औचित्यका बारेमा प्रश्न उठ्नु बिलकुल स्वाभाविक हो । संसद्का आधारभूत कामहरू भ्ानेकै सरकारको निर्माण, बजेट विनियोजन, विधायिकी कार्य र सरकारलाई जबाफदेही बनाउनु हो । यी कुनै पनि कार्य अहिलेको संसद्ले गर्न सकिरहेको छैन । अब यस्तो संसद्लाई राखिरहनुको के औचित्य भनेर प्रश्न उठ्दा हामी सायद निरुत्तरित हुनेछौं । महिनौंमहिना सरकारसम्म दिन नसक्ने संसद् र संसदीय प्रक्रियाप्रति जनताको वितृष्णाको मात्रा दिनानुदिन बढ्दै छ । सांसदहरूलाई जब आम जनताले आफ्नो करको दुरुपयोगका सारथिहरूको रूपमा बुझ्न थाल्छन् तब ती सांसद र त्यो संसद्लाई प्रतिरक्षा गर्ने शक्ति मुलुकमा कुनै पनि हुनेछैन तसर्थ सरकार दिन नसक्ने संसद्को प्रतिरक्षा गर्ने रुचि र हिम्मत अब आम रूपमा हराउँदै छ । यो प्रक्रियाले मुलुकलाई लैजाने खतरातर्फ हामी उन्मुख छौं ।
यी सबै प्रक्रिया र बहसहरूको कुल योग प्रतिक्रान्तिकारी शक्तिहरूको टाउको उठ्न थालेको छ । राजावादी शक्तिहरू मात्र होइन, कांगे्रसका जिम्मेवार नेताहरूसमेत संविधानसभाको विघटनको माग गर्न थालेका छन् । यो संविधानसभाको विघटन गर्न लागिपरेको दक्षिणपन्थी शक्ति क्रमशः जनतामा जान थालेको छ र माओवादीभित्र खुंखार राजावादीहरूको प्रवेश र प्रभाव अनि उनीहरूको सल्बलावट र माओवादीले कथित राष्ट्रवादी मोर्चाका नाममा अघि सारको राजावादीहरूसँगको सहकार्यको कार्यनीतिले पनि संविधानसभाको भविष्यमा थप प्रश्नचिह्न उठाएको छ ।
चारैतर्फका यी एम्बुस निष्त्रिmय पार्न हाम्रो संविधानसभा सक्षम होला ? सम्भावना ज्यादै सीमित छन् । आन्दोलनकारी शक्तिहरूको बीचमा गहिरिँदै गएको विश्वासको संकट अनि दलहरूभित्रकै चरम किचलो र संविधानसभा वरपरका यी एम्बुसले संविधानसभालाई सुरक्षित राख्न सक्ने सम्भावना अब ज्यादै न्यून देखिएको छ । यस्तो अवस्थाको एक मात्र अचुक औषधि प्रमुख तीन दलको न्यूनतम सहमति नै हो । त्यो सहमति तत्कालै सरकार निर्माणमा देखा पर्नुपछ । सेना र हतियारसहितको माओवादीले सरकारको नेतृत्व गर्न नहुने र परिस्थिति पनि तदनुकूल नभएकाले अब बाँकी विकल्पमा जानुको माओवादीको विकल्परहितको विकल्प हो । सेना र हतियारबाट माओवादी अलग भएपछि उसको नेतृत्व स्वीकार गर्ने र अहिलेलाई कांगे्रस वा एमालेको नेतृत्वमा सरकार बनाउने सहमति गरेर अविलम्ब सरकार नबनाउने हो भने औचित्य गुमाउँदै गएको यो संविधानसभालाई सायद कसैले बचाउन सक्नेछैन तर त्यसपछिको डरलाग्दो परिदृश्यले हामी सबैलाई आङ सिरिंग बनाउँछ । के दलहरू संविधानसभा बचाउन सक्षम होलान् ? वा प्रतिक्रान्तितर्फको वर्तमान यात्रालाई सहयोग गर्छन् ? छिनोफानो हुनु जरुरी छ ।
June 3, 2010
सञ्चिताले स्विकारिन्, कोपिलाले नकारिन्
- अभिनेत्री सञ्चिता लुइँटेलले अभिनेता निखिल उप्रेतीसँग बिहे गरेको स्वीकार गरेकी छिन्। कान्तिपुर टेलिभिजनबाट बुधबार प्रसारण भएको कार्यक्रम 'रजतपट' मार्फत् उनले सो कुरा स्विकारेकी हुन्। 'तीन वर्षको प्रेम सम्बन्धलाई दुई वर्षअघि विवाहमा परिणत गरेका हौं। परिवारको सहमतिमा निखिलजीको घरमा बिहे भएको हो,' सञ्चिताले भनिन्, 'मसँग धन सम्पत्ति केही छैन। जोगीजस्तै हुँ। तैपनि तिमी बिहेका लागि तयार छौ त? भनेर निखिलले सोधे। मैले सहमति जनाएँ।'निखिलले मिडियामा नल्यानु भनेकाले अहिलेसम्म यो सम्बन्ध गोप्य राखेको उनले बताइन्। काठमाडौंमा घर नभएकोले निखिल दुई वर्षदेखि होटल र दिदीको घरमा बस्दै आएको समेत सञ्चिताले बताएकी छिन्।अन्तर्वार्तामा उनले छिट्टै निखिललाई नेपाल फर्काउने र फिल्ममा उनको 'ग्याप' मेटाउने दावी समेत गरिन्।
May 4, 2010
फिल्मका कुरा पचाउन पाचक नै चाहिन्छ
-जे आउँछ मज्जाले पचाउँछ। यो एउटा पाचकको व्यापारिक नारा हो, जुन नेपाली फिल्मलाई पनि लागु हुन्छ। अझ, त्यो पाचकले भन्दा नेपाली फिल्मले नै बढी पचाउँछ होला। हिन्दी फिल्मले पचाउन नसकेर परित्याग गरेका बासी 'खुराक'हरू नेपाली फिल्मले अझै पचाइरहेको छ।
जति बासी खुराक 'भोगचलन' गरे पनि नेपाली फिल्म बनाउनेहरूको पेट यति सफा छ कि, आफूलाई पच्यो भन्दैमा सबैले पचाउँछन् भन्ने भ्रम उनीहरूमा पैदा भएको छ। हिन्दीमात्र होइन हलिउडका समेत चानचुने फिल्मलाई पचाउन नसक्ने हैसियत नेपाली दर्शकको बनिसकेको उनीहरूलाई पत्तो छैन।
यस्तै हैसियत तपाई कोहीसित छ भने नेपाली फिल्मनिर्मातासँग ...मलाई त पचेन है' भन्दै गुनासो नपोख्नुस् नि। फेरि तपाईलाई फिल्मको टिकटसँग 'पाचक' भिडाइदेलान्। आखिर, विगतमा उनीहरूले 'पैसा खेर गएको सम्झेर रुने'हरूलाई आँसु पुछ्न रुमाल र 'फिल्मभन्दा गीतै राम्रो' भन्दै क्यासेट बाँडेकै हुन्।
April 27, 2010
निखिलको भूमिकामा राजेश
खिलानाथ ढकाल, विराटनगर, बैशाख १३ - नायक निखिल उप्रेतीले धोका दिएपछि उनको भूमिकामा राजेश हमाललाई अनुबन्धित गरिएको छ। गत फागुन अन्त्यबाट द्रुत गतिमा काम थालिएको चलचित्र 'माटो'को लागि निर्देशक किशोर सुब्बाले निखिललाई मुख्य भूमिकामा छानेका थिए। पचास प्रतिशत छायाङ्कन सम्पन्न भए पनि निखिल सुटिङमा अनुपस्थित भएपछि हमाललाई उनको भूमिकामा ल्याइएको सुब्बाले बताए निखिलले लामो समय धोका दिँदा छायाङ्कन पनि प्रभावित भएको उनले बताए। निखिलजीले बचन दिएर पनि खेल्नु भएन जसको कारण खर्च मात्र बढी भयो,' उनले नागरिकसँग भने।
April 7, 2010
मनीषाको बिहे नेपाली व्यापारीसित
काठमाडौँ, चैत २४ (नागरिक)- वीपी कोइरालाकी नातिनी तथा बलिउड अभिनेत्री मनीषा कोइरालाको बिहे नेपाली व्यापारी सम्राट दाहालसित हुने भएको छ। अमेरिकामा अध्ययन गरेर फर्किएका दाहाल नेपालमा वैकल्पिक ऊर्जासम्बन्धी कम्पनीका मालिक छन्। उनका पिता सुरेन्द्र छालाको जुत्ता उत्पादन गर्ने कम्पनी लेदर विङ्ग्सका मालिक हुन्। पुर्ख्यौली घर सिन्धुली भएका सम्राट हाल महाराजगञ्ज बस्ने गर्छन्।
March 31, 2010
निखिल र बिराज "दोस्ती" मा संगै
एक्सन हिरो निखिल उप्रेती र विराज भट्टले सँगै देखिने फिल्म एकदमै थोरै छ। यी दुइ हिरो सँगै अभिनय गर्न मान्दैनन्। तर, राजधानीमा शुक्रबारदेखि रिलिज भएको फिल्म 'दोस्ती'मा विराज र निखिल एकसाथ देखिएका छन्। अर्का एक्सन हिरो अर्जुन कार्कीले समेत सघाएका छन् उनीहरुलाई।विश्वज्योती लगायत १८ हलमा रिलिज भएको 'दोस्ती'मा तीन हिरोको एउटी हिरोइन छिन् जेनिशा केसी।सँगै फिल्म नखेल्ने निखिल र विराजको अभिनय रहेकोले पनि यो फिल्म दर्शकलाई भिन्दै लाग्नसक्छ,' निर्माता रोज राणाले नागरिकसँग भने,'दुई एक्सन हिरो इगोका कारण पनि सँगै अभिनय गर्न मान्दैनथे।
March 20, 2010
निखिल र सञ्चिता विवाह गरेर मुम्बईमा
अन्ततः नायक निखिल उप्रेती र नायिका सञ्चिता लुइाटेलले विवाह गरेका छन् । उनीहरूले अज्ञात स्थलमा अत्यन्तै सानो पारिवारिक जमघटमा विवाह गरेका हुन् । हाल उनीहरू दुवै जना मुम्बईमा छन् । निखिल-सञ्चिताको प्रेमप्र्रसंगले नेपाली चलचित्र उद्योगलाई तताए पनि उनीहरूको यो प्रेमको गन्तव्य बिन्दु विवाह हुन नसक्ने धेरैको ठम्याइ थियो । 'उनीहरूबीच प्रेम छ भन्ने थाहा थियो', दुवै कलाकारसँग निकट रहेका एक कलाकारले विवाह भएको थाहा भएपछि आश्चर्यचकित भएको बताउादै भने- 'तर विवाह हुनका निम्ति केही प्राविधिक कारण बाधक देखेको थिएा ।'
Subscribe to:
Posts (Atom)





































.jpg)